Ο Κοντογιώργης τρόμαξε το αρχιπουλερικό του καθεστώτος

του Δημήτρη Τζώρα – Πολιτικού Αναλυτή Το Ελληνικό κοινοβούλιο, βρίθει διαφόρων πτηνών που μιμούνται την ανθρώπινη ομιλία. Κότες, παγώνια, πάπιες, μπούφοι, κοράκια, γύπες, καρδερίνες (πολλές καρδερίνες), παπαγάλοι και διάφορα άλλα ομιλούντα πουπουλοφόρα και φολιδοφόρα όντα, συναρθρώνουν την κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία. Υπάρχει, όμως και το αρχιπουλερικό του καθεστώτος, που το τελευταίο διάστημα, μέσα από την ευρύτατη κοινωνική απαξία που εισπράττει, θέλει να αναδειχθεί σε κάτι μεταξύ εθνικού στοχαστή και διεθνούς στρατηγιστή. Στην Αμερική, τους πολιτικούς που αποστρατεύονται από την ενεργό δράση, τους αποκαλούν lame ducks, αλλά επειδή εδώ, είναι Βαλκάνια και δεν έχουμε πολλές πάπιες, είναι περισσότερο δόκιμο να αποκαλέσουμε τον συνταξιούχο πολιτικό, ως chief lame chicken, αφού το αξίωμα που… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

O πολιτικός ηγέτης στον ελληνικό κόσμο

της Ευαγγελίας Κοζυράκη, «Ασφαλώς με τέτοιου είδους μεθόδους δεν δημιουργείται το άριστο πολίτευμα αλλά με αυτόν κυρίως τον τρόπο προστατεύεται η δημοκρατία. Γιατί ο δήμος θέλει όχι να είναι υποταγμένος σε μια ευνομούμενη πολιτεία, αλλά να είναι ελεύθερος και να κατέχει την εξουσία. Οσο για την κακονομία λίγο τον μέλει, γιατί εκείνο που εσύ νομίζεις ότι δεν είναι σύμφωνο με την ευνομία, από αυτό ακριβώς αντλεί ο δήμος τη δύναμή του και είναι ελεύθερος» (ΞΕΝΟΦΩΝ, Αθηναίων Πολιτεία 1, 1.8) Ευθύς μόλις ο άνθρωπος εξήλθε της πρωτόγονης καταστάσεώς του και συγκρότησε τις πρώτες κοινωνικές ομάδες ανέκυψε το ζήτημα της επιλογής αρχηγού-ηγέτη. Μοναδική προσέγγιση στο θέμα αυτό προσφέρει η Κοσμοσυστημική Γνωσιολογία, που… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η θανάσιμη αντιμαχία ελλαδικού κράτους και Ελληνισμού ως αιτία της νεοελληνικής κακοδαιμονίας

της Ευαγγελίας Κοζυράκη, Εκ προοιμίου το γεγονός που θα σηματοδοτήσει το νέο έτος είναι η συμπλήρωση δύο αιώνων από την ελληνική επανάσταση και η ιστορική αναδρομή στα έργα και στις ημέρες των πρωταγωνιστών της εθνικής Παλιγγενεσίας. Αν η αναδρομή αυτή επιχειρηθεί δια των πεπραγμένων του κράτους θα καταλήξει να δοξάζει και να εξυμνεί τα επιτεύγματά του, όπως διδάσκει εν πολλοίς η κρατική διανόηση επικουρούμενη από τη νεωτερική επιστήμη. Αντιθέτως, αν η εξιστόρηση γίνει με γνώμονα τα πεπραγμένα του έθνους θα οδηγήσει στον αναστοχασμό του παρελθόντος, χωρίς τάσεις προγονοπληξίας, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Αυτό διδάσκει η νέα κοινωνική επιστήμη που θεμελίωσε ο Καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης υπό τον εύγλωττο όρο… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Γιατί η Αριστερά κατάντησε θεραπαινίδα του νεοφιλελευθερισμού

του Γιώργου Κοντογιώργη, Το μέλλον της ανθρωποκεντρικής εξέλιξης ανάγεται σε μια διαφορετικού τύπου “βιολογία”, η οποία αφήνει πίσω της τόσο τον κλασικό ιδίως φιλελευθερισμό, όσο και τον σοσιαλισμό, την υπαρκτή Αριστερά. Στη “βιολογία” αυτή, το “κεφάλαιο” και κυριολεκτικά η νομισματική οικονομία αποτελεί την συστατική πρώτη ύλη της εξέλιξης. Αντιθέτως, η διαλεκτική της ανθρωποκεντρικής ολοκλήρωσης επικεντρώνεται στη σχέση μεταξύ κοινωνίας και (οικονομικού, κοινωνικού και πολιτικού) συστήματος. Διότι, σε τελική ανάλυση, από αυτήν πηγάζει τόσο η δυναμική της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης, όσο και εκείνη της ελευθερίας. Η ελευθερία, άλλωστε, αποτελεί το ακριβές μέτρο αξιολόγησης του λόγου και του έργου με την πρόοδο. Η Αριστερά, όπως και ο κλασικός φιλελευθερισμός, περιήλθε στο… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η νεοτερικότητα και ο ύστερος δικαιωματισμός

της Ευαγγελίας Κοζυράκη, Όταν ο Λίνκολν διακήρυττε το δόγμα της αμεσοδημοκρατίας λέγοντας “government of the people, by the people & for the people”, εξέφραζε το λογικό άτοπο της ενιαίας νεοτερικής σκέψης, η οποία επιδίωκε να συγκροτήσει στη μεγάλη κοσμοσυστημική κλίμακα του εθνοκράτους, τις τότε εξερχόμενες από τη φεουδαλική απολυταρχία δουλοπαροικιακές μάζες. Κι αυτό διότι η διάκριση της δημοκρατίας σε άμεση και έμμεση είναι αδιανόητη, αφού οιοσδήποτε επιθετικός προσδιορισμός αναιρεί και ακυρώνει αυτή καθαυτή την προσδιοριζόμενη έννοια της δημοκρατίας. Ο κατεξοχήν πολιτικός στοχαστής που θεμελίωσε το εννοιολογικό υπόβαθρο των πολιτειών, τις οποίες διέκρινε βάσει της διαμορφούμενης μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής σχέσης, είναι ο Κοντογιώργης. Κατά τους πολιτικούς φιλοσόφους της αρχαιότητας, περιλαμβανομένου… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Μία δημοκρατική Πολιτεία δεν παράγει ολιγαρχικές πολιτικές

του Γιώργου Κοντογιώργη, Η σύγχυση ανάμεσα στη φάση της μεγάλης κοσμοσυστημικής κλίμακας που κατέκτησε η ανθρωπότητα και στο πρώιμο ανθρωποκεντρικό στάδιο που βιώνει, είναι ευρέως υπόλογη της άρνησης της νεοτερικής διανόησης να προσέλθει σε μια επανεκτίμηση των εννοιών που ορίζουν τα φαινόμενα. Η επιμονή της να θεωρεί ότι η φάση που διανύει η ανθρωπότητα σήμερα είναι η πλέον ολοκληρωμένη και τελειωτική, συνάδει με την ιδεολογική της επιλογή ότι οι λύσεις οφείλουν να αναζητηθούν στο πλαίσιο του παρόντος συστήματος. Προφανώς, όμως, συγχέει την καθόλα εξαιρετική ως προς τις επιπτώσεις της οικοδόμηση του ανθρωποκεντρισμού στο επίπεδο της μεγάλης κοσμοσυστημικής κλίμακας (του κράτους έθνους), με το ανθρωποκεντρικό στάδιο που διανύει. Οι επισημάνσεις αυτές… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Πως γεννήθηκε το ελληνικό πελατειακό κράτος

του Γεωργίου Κοντογιώργη, Στο εσωτερικό του νεοελληνικού κράτους, η εγκαθίδρυση της βαυαρικής απολυταρχίας με τη βίαιη κατάργηση των πόλεων/κοινών που ακολούθησε είχε ως συνέπεια να μεταστεγασθεί η λογική του πολεοκεντρισμού στο περιβάλλον του κεντρικού πολιτικού συστήματος. Φορείς της ήταν οι δυνάμεις εκείνες που εγκαλούσαν προηγουμένως τον Καποδίστρια για αυταρχισμό, επειδή θεωρούσαν ότι το εγχείρημα δημιουργίας ενός κεντρικού πολιτικού συστήματος ικανού να διαχειρισθεί τη διάσωση της επανάστασης και να συγκροτήσει κράτος, αντέκειτο στην πολεοτική τους αυτονομία. Πώς ερμηνεύεται λοιπόν η μεταστέγαση της εμφυλιακής/διχαστικής λογικής της πολιτικής αντίθεσης στο νεοελληνικό κράτος; Με την επιβολή της απολυταρχικής μοναρχίας στην χειμαζόμενη από την εξαθλίωση ελληνική κοινωνία, εκεί έσπευσε να στεγασθεί η εκφυλισμένη από τις… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

“Μαζί τα φάγαμε” – Αυτή είναι η ελληνική πολιτική τάξη

της Ευαγγελίας Κοζυράκη, Με αφορμή τη φορά αυτή την πανδημία του κορονοϊού, ο δημόσιος διάλογος στη χώρα μας επικεντρώνεται στο ζήτημα της ατομικής ευθύνης των πολιτών, επαναφέροντας στην αιχμή του δόρατος της ασκούμενης πολιτικής το μνημονιακό δόγμα του “μαζί τα φάγαμε”, με το οποίο σύσσωμη η πολιτική τάξη αποποιήθηκε προ δεκαετίας των εγκληματικών ευθυνών της για τη δημοσιονομική κατάρρευση και τη θεσμική κατάπτωση του μεταπολιτευτικού κράτους. Με το τέχνασμα αυτό, το σάπιο ως το κόκκαλο πολιτικό σύστημα κατέστησε συλλήβδην ένοχη την κοινωνία και νομιμοποίησε την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ καθώς και την αδιάλειπτη έκτοτε λήψη σωρείας αντισυνταγματικών μέτρων σε βάρος των “υπόλογων υπηκόων”. Γιατί όμως το πολιτικό σύστημα ανήγαγε… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η Αριστερά ως θεραπαινίδα της διεθνούς των Αγορών

του Γιώργου Κοντογιώργη, Η Αριστερά παραμένει εμμονικά στο σύστημα που επεξεργάσθηκε η νεοτερικότητα κατά την έξοδό της από τη φεουδαρχία και του οποίου η εφαρμογή ολοκληρώθηκε προς το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Το γεγονός αυτό συνομολογεί την προσχώρησή της στην αρχή της ενιαίας σκέψης και πράξης που στοχεύει την περιοριστική οριοθέτηση του διαλόγου για την εξέλιξή του. Όσον αφορά το διακύβευμα της πολιτικής χειραφέτησης της κοινωνίας των πολιτών, η Αριστερά πρωτοστατεί στην άρνησή της. Το ενδιαφέρον εν προκειμένω είναι ότι η Αριστερά συντάσσεται με την κυρίαρχη σταθερά της νεοτερικότητας, η οποία υποστηρίζει ότι ο κόσμος της, η εποχή μας, αποτελεί όχι φάση στην εξελικτική πορεία του κοινωνικού ανθρώπου, αλλά το… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η δεκαετής ελληνική κρίση ως απόρροια της αντιπαλότητος του πολιτικού συστήματος με τις ανθρωποκεντρικές έννοιες

της Λίλας Κοζυράκη, Την από δεκαετίας σοβούσα κρίση στη χώρα μας πάμπολλοι διανοητές της νεοτερικότητας, φερόμενοι ως ειδικοί πολιτικοί και οικονομικοί αναλυτές, παρότι στην πραγματικότητα δεν είναι παρά “νομιζόμενοι επιστήμονες”, επιχείρησαν να εξηγήσουν και αιτιολογήσουν συχνά πυκνά, πλην όμως απέτυχαν να κατανοήσουν τα πραγματικά αίτια της και να προτείνουν βιώσιμη λύση στο ζέον ελληνικό πρόβλημα. Αυτό συνέβη κυρίως διότι οι εκφραστές της νεοτερικής επιστήμης και της συνακόλουθης “σχολής ενιαίας σκέψης” αγνοούν τη θεμελιώδη γνωσιολογική μέθοδο προσέγγισης του ελληνικού κόσμου και πρόσληψης της ιστορικής διαχρονίας του, περιοριζόμενοι απλώς σε περιγραφικές διαπιστώσεις των συγκαιρινών κοινωνικοπολιτικών φαινομένων, χωρίς κοσμοσυστημική αναγωγή τους στο ανθρωποκεντρικό υπόβαθρο των κοινωνιών που συγκρότησε ο Ελληνισμός, από την κλασσική… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης