Η ιδιοκτησιακή συγκρότηση οικονομίας και πολιτικής στον ελληνικό κόσμο

της Ευαγγελίας Κοζυράκη, Οι απαρχές της πολιτικής οικονομίας ανατρέχουν στην οργανωτική δομή των ομηρικών οίκων και στην κομβική εξ επόψεως δημοκρατίας και ελευθερίας, αλλαγή που σημειώθηκε στη διάρκεια του 8ου πΧ αιώνα. Οι κλειστές ομηρικές κοινωνίες δεσποτικού τύπου, που στηρίζονταν αποκλειστικά στην γαιοκτησία και την αγροτοκτηνοτροφία, άρχισαν να μετεξελίσσονται σε πρώιμες ανθρωποκεντρικές, με πρόσημο την νομισματική οικονομία και το ελεύθερο εμπόριο. Πώς όμως μεταφράζεται στην κοσμοϊστορία, το ανθρωποκεντρικό πρόταγμα της ελευθερίας επί του οικονομικού και πολιτικού συστήματος; Στο έργο του με τίτλο “Η δημοκρατία ως ελευθερία”, ο καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης μελετά την αλληλεπίδραση της ιδιοκτησίας με το οικονομικό και πολιτικό σύστημα, εκκινώντας από τη σημαίνουσα παρατήρηση ότι στις κοινωνίες που… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Οίκος και Πόλις: Από την οικιακή στην πολιτική οικονομία

της Ευαγγελίας Κοζυράκη, Μία από τις σημαίνουσες αλλαγές που δρομολογήθηκε τον 8ο π.Χ. αιώνα, και ανακλάται στα Ομηρικά Έπη, είναι η μετάβαση από τον θεσμό του οίκου σ’ αυτόν της πόλεως, η μετάβαση δηλαδή από την κλειστή κοινωνία δεσποτικού τύπου στην πρώιμη ανθρωποκεντρική κοινωνία. Θεμέλιο της ομηρικής κοινωνίας αποτελούσε ο οίκος, τον οποίο εξουσίαζε ο πατριάρχης– βασιλιάς. Ο ομηρικός οίκος ήταν θεσμός ευρύτερος από την στενή, πυρηνική οικογένεια, διότι εκτός από τους εξ αίματος συγγενείς, περιελάμβανε όλα τα συνδεόμενα μ’ αυτόν άτομα, που διαβιούσαν στον ίδιο οικιστικό χώρο, ελεύθερους και δούλους, ακόμη και ξένους που έρχονταν ως φίλοι. Συγκροτείτο στη βάση της ιδιοκτησίας γης, ζώων, κτηριακών εγκαταστάσεων και εν γένει… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

O πολιτικός ηγέτης στον ελληνικό κόσμο

της Ευαγγελίας Κοζυράκη, «Ασφαλώς με τέτοιου είδους μεθόδους δεν δημιουργείται το άριστο πολίτευμα αλλά με αυτόν κυρίως τον τρόπο προστατεύεται η δημοκρατία. Γιατί ο δήμος θέλει όχι να είναι υποταγμένος σε μια ευνομούμενη πολιτεία, αλλά να είναι ελεύθερος και να κατέχει την εξουσία. Οσο για την κακονομία λίγο τον μέλει, γιατί εκείνο που εσύ νομίζεις ότι δεν είναι σύμφωνο με την ευνομία, από αυτό ακριβώς αντλεί ο δήμος τη δύναμή του και είναι ελεύθερος» (ΞΕΝΟΦΩΝ, Αθηναίων Πολιτεία 1, 1.8) Ευθύς μόλις ο άνθρωπος εξήλθε της πρωτόγονης καταστάσεώς του και συγκρότησε τις πρώτες κοινωνικές ομάδες ανέκυψε το ζήτημα της επιλογής αρχηγού-ηγέτη. Μοναδική προσέγγιση στο θέμα αυτό προσφέρει η Κοσμοσυστημική Γνωσιολογία, που… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η θανάσιμη αντιμαχία ελλαδικού κράτους και Ελληνισμού ως αιτία της νεοελληνικής κακοδαιμονίας

της Ευαγγελίας Κοζυράκη, Εκ προοιμίου το γεγονός που θα σηματοδοτήσει το νέο έτος είναι η συμπλήρωση δύο αιώνων από την ελληνική επανάσταση και η ιστορική αναδρομή στα έργα και στις ημέρες των πρωταγωνιστών της εθνικής Παλιγγενεσίας. Αν η αναδρομή αυτή επιχειρηθεί δια των πεπραγμένων του κράτους θα καταλήξει να δοξάζει και να εξυμνεί τα επιτεύγματά του, όπως διδάσκει εν πολλοίς η κρατική διανόηση επικουρούμενη από τη νεωτερική επιστήμη. Αντιθέτως, αν η εξιστόρηση γίνει με γνώμονα τα πεπραγμένα του έθνους θα οδηγήσει στον αναστοχασμό του παρελθόντος, χωρίς τάσεις προγονοπληξίας, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Αυτό διδάσκει η νέα κοινωνική επιστήμη που θεμελίωσε ο Καθηγητής Γιώργος Κοντογιώργης υπό τον εύγλωττο όρο… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Οι συναλλαγές στην κρητομυκηναϊκή εποχή

της Ευαγγελίας Κοζυράκη, «Μίνως γαρ παλαίτατος ων ακοή ισμέν ναυτικόν εκτήσατο και της νυν ελληνικής θαλάσσης επί πλείστον εκράτησε και των κυκλάδων νήσων ήρξε τε και οικιστής πρώτος των πλείστων εγένετο, Κάρας εξελάσας και τους εαυτού παίδας ηγεμόνας εγκαταστήσας, το δε ληστρικόν ως εικός καθήρει εκ της θαλάσσης εφ’ όσον εδύνατο, του τας προσόδους μάλλον ιέναι αυτώ..» Ο Θουκυδίδης στο παραπάνω χωρίο των Ιστοριών του αποδίδει εύστοχα τον πολιτισμικό ορισμό του Ελληνισμού ως Έθνους-Κοσμοσυστήματος, ως συνόλου δηλαδή ανθρωποκεντρικών παραμέτρων με γνώμονα την ταυτοτική συνείδηση κοινωνίας και πρόσημο την πολεοτική αυτονομία, όπως αριστοτεχνικά αναλύει και επιστημονικά τεκμηριώνει ο καθηγητής Κοντογιώργης στο έργο του “Το Ελληνικό Κοσμοσύστημα”. Στο έργο αυτό ο κορυφαίος… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η νεοτερικότητα και ο ύστερος δικαιωματισμός

της Ευαγγελίας Κοζυράκη, Όταν ο Λίνκολν διακήρυττε το δόγμα της αμεσοδημοκρατίας λέγοντας “government of the people, by the people & for the people”, εξέφραζε το λογικό άτοπο της ενιαίας νεοτερικής σκέψης, η οποία επιδίωκε να συγκροτήσει στη μεγάλη κοσμοσυστημική κλίμακα του εθνοκράτους, τις τότε εξερχόμενες από τη φεουδαλική απολυταρχία δουλοπαροικιακές μάζες. Κι αυτό διότι η διάκριση της δημοκρατίας σε άμεση και έμμεση είναι αδιανόητη, αφού οιοσδήποτε επιθετικός προσδιορισμός αναιρεί και ακυρώνει αυτή καθαυτή την προσδιοριζόμενη έννοια της δημοκρατίας. Ο κατεξοχήν πολιτικός στοχαστής που θεμελίωσε το εννοιολογικό υπόβαθρο των πολιτειών, τις οποίες διέκρινε βάσει της διαμορφούμενης μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής σχέσης, είναι ο Κοντογιώργης. Κατά τους πολιτικούς φιλοσόφους της αρχαιότητας, περιλαμβανομένου… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

“Μαζί τα φάγαμε” – Αυτή είναι η ελληνική πολιτική τάξη

της Ευαγγελίας Κοζυράκη, Με αφορμή τη φορά αυτή την πανδημία του κορονοϊού, ο δημόσιος διάλογος στη χώρα μας επικεντρώνεται στο ζήτημα της ατομικής ευθύνης των πολιτών, επαναφέροντας στην αιχμή του δόρατος της ασκούμενης πολιτικής το μνημονιακό δόγμα του “μαζί τα φάγαμε”, με το οποίο σύσσωμη η πολιτική τάξη αποποιήθηκε προ δεκαετίας των εγκληματικών ευθυνών της για τη δημοσιονομική κατάρρευση και τη θεσμική κατάπτωση του μεταπολιτευτικού κράτους. Με το τέχνασμα αυτό, το σάπιο ως το κόκκαλο πολιτικό σύστημα κατέστησε συλλήβδην ένοχη την κοινωνία και νομιμοποίησε την προσφυγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ καθώς και την αδιάλειπτη έκτοτε λήψη σωρείας αντισυνταγματικών μέτρων σε βάρος των “υπόλογων υπηκόων”. Γιατί όμως το πολιτικό σύστημα ανήγαγε… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Η απάτη της νεωτερικότητας που μετέτρεψε τον άνθρωπο σε θηρίο

Γράφει η Ευαγγελία Κοζυράκη * – Κατά τον Αριστοτέλη ο άνθρωπος είναι φύσει πολιτικό ον: «Ο μεν ουν τον νόμον κελεύων άρχειν δοκεί κελεύειν άρχειν τον θεόν και τον νουν μόνους, ο δ’ άνθρωπον κελεύων προστίθησι και θηρίον» (Αριστοτέλης, Πολιτικά 1297α) Η αναντίρρητη αυτή παραδοχή σημαίνει πως, για να ζήσει ο άνθρωπος έξω από τη θεμελιώδη κοινωνία της πόλης, θα πρέπει είτε να θεοποιηθεί είτε να θηριοποιηθεί, αφού μόνον ο θεός και το θηρίο είναι α-πολιτικά όντα. Ο άνθρωπος ωστόσο έζησε το μεγαλύτερο διάστημα της ιστορίας του ανελεύθερος, υπό συνθήκες άλλοτε πρωτόγονες κι άλλοτε δουλοπαροικιακές. Τι ήταν λοιπόν αυτό που άλλαξε το ρου της ιστορίας και κάποια στιγμή βρέθηκε ο… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης

Τα 200 χρόνια από το 1821 ως ευκαιρία αναστοχασμού και όχι εορτασμού

της Ευαγγελίας Κοζυράκη, Ενόψει της διακοσιονταετηρίδας από την Παλιγγενεσία ανακύπτει το μείζον ερώτημα με ποιόν τρόπο θα ιστορήσουμε τα πεπραγμένα του Ελληνισμού, εάν δηλαδή θα τα ιστορήσουμε δια των πεπραγμένων του νεοελληνικού κράτους -όπως μας διδάσκει η Νεοτερικότητα και η Σχολή της ενιαίας σκέψης- ή εάν θα τα ιστορήσουμε δια των πεπραγμένων του έθνους. Η διαφορά εν προκειμένω κολοσσιαία καθώς από την απάντηση που θα δώσουμε, θα εξαρτηθεί η αντίληψή μας για το πού βρισκόμαστε και προς τα πού οδεύουμε, δηλαδή ποιό μέλλον θέλουμε για την Ελλάδα. Η νεοτερικότητα προσλαμβάνει με όρους φιλελευθερισμού την Επανάσταση και ισχυρίζεται ότι προ του 1821 δεν υπήρχε ελληνικό έθνος, αλλά ελληνόφωνοι πληθυσμοί που δεν… Διαβάστε περισσότερα

Συνέχεια ανάγνωσης